بسیاری از ضرب المثل فارسی استفادهی مفید و ساختارشناسانه کرده اند. محققان حوزهی فولکور از آن به عنوان یکی از اصلیترین کارکرد های زبان یاد میکنند. امثال و حکم فارسی نه تنها شیوایی و زیبایی خاصی دارد، بلکه لحن و کلام عاطفیای که پشت هر عبارت است، از جذابیت و تاثیر خاصی برخوردار است. به چند نمونه به اختصار اشاره می کنیم:
ریشه ضرب المثل "از این ستون به آن ستون فرج است": جوانی به جرم نکرده گرفتار شده بود و نمی توانست بی گناهی اش را ثابت کند، پس از مدتی سکوت درخواست کرد: “میدانم که زحمت شما زیاد می شود ولی میل دارم مرا از این ستون باز کنید و به ستون دیگر ببندیدمسئول مجازات او که تاکنون تقاضایی به این شکل و صورت ندیده و نشنیده بودند، از طرز و نحوه درخواست جوان محکوم دچار حیرت شد و پرسید : انتقال از ستونی به ستون دیگر جز آنکه اجرای حکم را چند دقیقه به تأخیر اندازد چه نفعی به حال تو دارد ؟
محکوم بی گناه که هنوز بارقه امید در چشمانش میدرخشید، سربلند کرد و گفت: “دنیا را چه دیدی؟ از ستون به ستون فرج است.
ریشه ضرب المثل "زیر آب زدن": در خانه های قدیمی تا کمتر از صد سال پیش که لوله کشی آب تصفیه شده نبود معنی داشت. زیرآب در انتهای مخزن آب خانه ها بوده که برای خالی کردن آب، آن را باز میکردند. این زیرآب به چاهی راه داشت و روش باز کردن زیرآب این بود که کسی درون حوض میرفت و زیرآب را باز میکردتا لجن ته حوض از زیرآب به چاه برود و آب پاکیزه شود.در همان زمان وقتی با کسی دشمنی داشتند.برای اینکه به او ضربه بزنند زیرآب حوض خانه اش را باز میکردند تا همه آب تمیزی را که در حوض دارد از دست بدهد. صاحب خانه وقتی خبردار میشد خیلی ناراحت میشد چون بی آب میماند. این فرد آزرده به دوستانش میگفت: «زیرآبم را زده اند.»
نشانی مطلب در وبگاه میز همکاری راهبردی ایران و چین: http://khu.ac.ir/find-124.27075.64051.fa.html برگشت به اصل مطلب