چینیان باستان عقاید مختلف و جالبی داشتند که برخی از مهمترین آنها به شرح ذیل میباشد:
♦ چینیان به چندرا گوپتا باستان عقیده داشتند که زمین همانند صفحهای صاف است که آسمان چون سرپوشی روی آن قرار گرفته و کشور خودشان، چین را مرکز زمین میدانستند و اعتقاد داشتند که کاخ خاقان نقطه مرکزی و اصلی زمین است و خاقانهای آنان نیز محور و اساس همه مردمان و خلایق جهان هستند. چینیان باستان با توجه به اینکه برای آسمان احترام خاصی قائل بودند، وقتی که به آسمان نگاه میکردند، در مقابل آن خضوع و کوچکی میکردند و حتی زارعان و کشاورزان چینی به آسمان توجه زیادی داشتند و چون میگفتند که از آسمان نزولات زیادی میآید و آفتاب از آسمان میتابد و با این عوامل است که محصولات آنها رشد میکند، پس برای آن احترام خاصی قائل بودند.
♦ از دیگر عقاید چینیان میتوان به برپائی اعیاد جوانی اشاره کرد و مراسمی که در آن جوانان را برای ازدواج مهیا میکردند. به عنوان مثال در فصل بهار بعد از کار سخت زمستانی دختران زیبا و جوان و دم بخت را در معرض تمایلات مردان جوان قرار میدادند تا آنها نامزد خودشان را انتخاب کنند و برعکس در فصل پائیز بعد از کار تابستانی، پسران را در معرض تمایلات دختران قرار میدادند تا دختران همسران خود را در معبد معروف به آسمان انتخاب کنند. آسمان هم در نزد چینیان، مذکر بود؛ و پادشاه یا خاقان هم در مراسم دینی خود را فرزند یا پسران آسمان میدانست. در بعضی کتابها مخصوصاً در کتابی به نام شانگتی (Shangti) در مورد خدایی به نام شانگتی سخن گفته که این خدا را خدای ملکوت یا خدای آسمان میگفتند و کار این خدا این بود که حکومت را به امپراتور واگذار میکرد. گرانت (Grant) در کتاب تمدن چین عنوان میکند که «این خدا هیچ فایدهای ندارد و جز اینکه عنوان پسر آسمان را به پادشاه میدهد». مردمان چین باستان معتقد بودند که اگر پادشاه آداب دینی را بهطور کامل انجام دهد، محصولات کشاورزی فراوان خواهد شد و طبیعت رشد و نمو پیدا خواهد کرد و زندگی مردم انتظام و قوام پیدا میکند.
♦ مراسم تدفین اموات در چین قدیم با تشریفات خاصی انجام میشد. چینیان افراد ثروتمند را وقتی میخواستند دفن کنند بسیاری از اموال شخصی آنها را همراهشان دفن میکردند و اعتقاد داشتند که این اموال در اختیار آنها قرار میگیرد و از این جهت چینیان قدیم شباهتی به مصریان قدیم داشتند به عنوان مثال یکی از حاکمان برجسته چین در سال ۶۲۲ق. م به نام دوک مو وصیت کرده بود که بعد از مرگش سه نفر از شایستهترین یاران و نزدیکانش را همراه او به خاک بسپارند. در چین باستان رسم این بود که در هر منزلی ضریحی میساختند که این ضریح به عنوان اجداد آن خانواده شهرت داشت و بر روی آن بر تخته چوبی اسامی اجداد را مینوشتند. در میان قبایل، ضریح مفصلتری آماده کرده بودند و در مقابل آن ضریح به عبادات و دعا و همچنین برگزاری مراسم ازدواج و غیره میپرداختند. در فصل پائیز و در فصل بهار اقوام قبیله به زیارت ضریح میآمدند و حتی در فصل پائیز روی کاغذهایی شکل پتو و لحاف میکشیدند و این نقاشیها را آتش میزدند و اعتقاد داشتند که با این عمل مردگان آنها از سرما حفظ خواهند شد.
♦ در مناطق متعددی از کشور چین فعالیتهای عبادی و سنتهای غذایی ویژهای برای آغاز ماه رمضان وجود دارد. از ۵۶ گروه قومیتی در چین، ۱۰ گروه متعلق به مسلمانان هستند که شامل مسلمانان هویی، اقلیتهای قومی اویغورها، قزاقها، تاجیکها، تاتارها، ازبکها، سالارها، بنان و مردم دونگ شیانگ هستند و عمدتاً در شمال و شمال غربی این کشور زندگی میکنند.بر اساس آمارهای رسمی بیش از ۲۰ میلیون نفر از جمعیت چین را مسلمانان تشکیل میدهند. مسلمانان چین بر اساس رسمی قدیمی، روزهای پیش از آغاز ماه مبارک رمضان را به خرید و آمادهسازی برای روزهای روزهداری میپردازند؛ به طوری که بهترین غذاها و خوراکیها را برای این ماه پربرکت کنار میگذارند. نان و تخم مرغ، آبگوشت چینی، کباب چینی، نان گرد حاوی پیاز و زیره و برنج که با تخم مرغ و سبزیجات تهیه شده است، از اصلیترین موادغذایی است که در این ایام مورد استفاده قرار میگیرد. انفاق و اطعام فقرا در این ماه نیز در چین بسیار رایج بوده، در مساجد سفرههای افطاری پهن و در این مراسم با انواع خوراکیها از روزهداران پذیرایی میشود. از دیگر فعالیتهای مرسوم مسلمانان چین در این ماه میتوان به نظافت و غبارروبی مساجد و خانهها اشاره کرد. نوشیدنی به نام «دوک» در شمال غرب چین، به عنوان بهترین نوشیدنی برای افطار محسوب میشود. این نام که از عنوان ایرانی دوغ نیز گرفته شده است، یکی از رایجترین نوشیدنیها در میان روزهداران چین به شمار میرود.در شهر پکن نیز مردم هر شب در مساجد مختلف این شهر از جمله مسجد «نیوجیه» با قدمتی بیش از هزار سال که مزار دو فیلسوف و زاهد ایرانی نیز در آن قرار دارد، نماز میخوانند.
♦ مسلمانان هویی، قدیمیترین قبیله مسلمان چین هستند که در استان شیان چین سکونت دارند. این افراد با فضای فرهنگی و سنتهایی مشابه سلیقههای تاریخی کشورشان به استقبال ماه مبارک رمضان میروند؛ به عنوان مثال در خیابان هیومینیس که متعلق به مسلمانان هویی است، گزینههای گوناگونی برای مسلمانان در ماه رمضان فراهم میشود. ۶۰ هزار مسلمان چینی در این منطقه زندگی میکنند و بسیاری از رستورانها که توسط مسلمانان اداره میشوند، در این خیابان میزبان بازدیدکنندگان مسلمان محلی و خارجی هستند. عید سعید فطر در کشور چین تعطیل رسمی نیست، اما مسلمانان این روز را جشن میگیرند و با توجه به منطقه زندگی آنها آداب و رسوم برگزاری این جشنها متفاوت است. مسلمانان شمال غرب چین گاهی یک هفته تا ۱۰ روز عید فطر را جشن میگیرند و در این مدت به دیدار اقوام و آشنایان میروند. زیارت اهل قبور، قرائت قرآن بر سر مزار اموات از دیگر رسوم جالب توجه مسلمانان چین در روز عید فطر است.
منابع: dailysabah.comو lb.china-embassy.org
نشانی مطلب در وبگاه میز همکاری راهبردی ایران و چین: http://khu.ac.ir/find-124.27067.63967.fa.html برگشت به اصل مطلب